De toekomst van mobiel betalen versus de monopoliegedachte
We vinden het zo evident geld uit de muur te halen bij gelijk welke bank. Maar voor mobiel betalen zijn er elfendertig oplossingen die niemand gebruikt. Waarom beschermen banken en telecombedrijven hun zandbak van de toekomst?
Offline hebben we alle betaalinstrumenten die we graag hebben met de grootst mogelijke flexibiliteit. Cash geld is geografisch sinds de invoering van de euro nog flexibeler geworden dan het al een paar eeuwen was. Betalen met kredietkaarten is uit de sfeer van de elite weg gemeengoed geworden. En met de Bancontactkaart erbij kan je al lang overleven, zelfs zonder cash op zak, zoveel verkooppunten zijn er die de elektronische betaling aanvaarden. Geld uit de muur halen kan sedert een paar jaar niet alleen aan openbare automaten, maar ook aan de automaten van de bank waar je geen klant bent. Totale transparantie, en nog altijd is België een koploper in elektronisch geld in de wereld, zoals het dat al meer dan dertig jaar is.
Online betalen: al even vlot. De banken hebben zeer mooie systemen voor elektronisch bankieren, die toch wel zeer veilig zijn, en met de jongste digipass-toepassingen is de online banksoftware niet meer aan de thuiscomputer gebonden. De laptop mag mee op reis, je kan je bankzaken daar verder zetten. Met de kredietkaart betalen is nog altijd niet op-en-top veilig, maar systemen zoals Ogone en de geloofwaardigheid van de leverancier maken veel goed, en het betaalverkeer via het net stijgt.
Nuttigheid
Mobiel betalen evenwel niet. Al een jaar of vier, vijf zien we nieuwe toepassingen opduiken, en kijk, het kan! Je parking of cinematicket betalen via de gsm, het kan. Natuurlijk kan het, de technologie is er, maar waarom gebruiken we het dan niet allemaal?
Omdat grote bedrijven, die gewoon zijn monopolies te hebben of na te streven door zich van anderen in de markt grondig te onderscheiden, het zo willen. De banken hebben intussen wel geleerd dat het hele betaalverkeer groeit als je iedereen dezelfde instrumenten geeft. Maar nu mobiel betalen er aan komt - “de betalingswijze van de toekomst! Meneer!” - willen ze zich weer onderscheiden van hun concurrenten en iets aparts gaan doen. En nog het liefst met één telecomoperator. En zo ontstaat het plaatje dat een grootbank (er zijn er bijna geen andere meer) met een grote operator (er zijn er bijna geen andere) een deal sluit die de toekomst gaat veroveren.
Alleen zijn ze vergeten dat de klant daar geen zin in heeft. De klant is immers ook wel klant bij een andere bank. En misschien ook bij een andere operator. Want de klant shopt, hij gaat zijn dienstverlening kopen waar hij het grootste nut ervaart voor zijn situatie. En als er een ding is waaraan de klant een hekel heeft, dan is het opgesloten zitten in een commercieel carcan dat zijn nuttigheid dreigt te beperken. Dan is die grote bank misschien geen monopolist, en dan is dat grote telecombedrijf misschien geen monopolist, maar de klant ervaart dat zo niet, want die zit vast aan contracten en systemen alsof het een monopolie was.
Eigen geschiedenis vergeten
Mobiel betalen zal dus pas losbreken als de banken en telecombedrijven gaan geleerd hebben dat ze de concurrentie niet op de technologie moeten voeren, maar op de dienstverlening volgens een open standaard. Het is wel straf dat onder andere Atos Origin hen daar in een rapport moet op wijzen, het bedrijf dat Banksys en Bank Card Company kocht en het Atos Worldline noemde, en daarmee de derde grootste afhandelaar van betalingen in Europa werd. Nota bene de Belgische banken waren eigenaar van Banksys en Bank Card Company, en hebben meegemaakt hoe de markt van de kaarten groeide toen destijds Bancontact en Mister Cash fusioneerden tot Banksys. Bovendien hebben ze een enorme winst geboekt toen ze het verkochten aan Atos Origin.
En nu gaan ze eerst weer het concurrentiescenario spelen, daarbij geholpen door mobiele operatoren, die hun enorme succes te danken hebben aan hun gemeenschappelijke gsm-standaard, maar dat ook vergeten zijn?
|
